Iako je organizacija generala Mihailovića nastala kao reakcija na vojni poraz, rasparčavanje zemlje, okupaciju i masovne porogone Srba širom prostora Jugoslavije, na obrazovanje i razvoj ravnogorskog pokreta u čačanskom kraju od samog početka bitno su uticali mnogobrojni socijalni, ekonomski i politički faktori i ograničenja nastala u društvu Kraljevine Jugoslavije neposredno pred Drugi svetski rat. Vrtlog građanskog rata, izazvanog željom vrha komunističke partije da dođe na vlast i izvrši socijalnu revoluciju, povukao je sve protivurečnosti i sukobe, nastale pred rat u srpskom društvu, naročito na selu.

Na razvoj ravnogorskog i svih drugih pokreta i organizacija snažno su uticali i predratni politički lideri, uključeni u ustanak i kasnije sukobe zaraćenih vojnih formacija u građanskom ratu, noseći sa sobom snažan eho predratne političke ostrašćenosti, spletkarenja i netrpeljivosti. I sam mentalitet stanovništa, koje je baštinilo ratničke, oslobodilačke tradicije, ali i nasilje kao način rešavanja sporova među ljudima, bilo je dobra podloga i mobilizaciona baza za raspirivanje mržnje i ostrašćenosti. Na kraju, i osnovna linija rascepa između ravnogoraca i komunista proizišla je iz različitog odnosa prema predratnom društvu. Ravnogorci, kao prevashodno vojni pokret, zalagali su se za legalitet vlasti Kraljevine Jugoslavije čiji su sastavni deo bili, a to znači za monarhiju, parlamentarizam i reforme na socijalnom planu. To je bila prednost zasnovana na tradicionalnim vrednostima srpskog patrijarhalnog društva, ali i ograničenje, jer spora modernizacija, ograničena demokratija, dezorijentacija srpske građanske političke elite, protivurečnosti klasnog kapitalističkog društva, nisu zadovoljavali nikoga, posebno ne omladinu. Snaga koja je nudila “novo društvo” bili su komunisti, sa jasnim planom za preobražaj celog društva kroz revoluciju, koja je značila potiranje vrednosti i sistema građanskog društva, težeći diktaturi proletarijata staljinističkog sovjetskog tipa sa snažnim poništavanjem nacionalnih interesa srpskog naroda kao ugnjetavačkog u Kraljevini Jugoslaviji. Potencijal za građanski rat je postojao, a sa razbijanjem i okupacijom zemlje to se i dogodilo.